Dziennik ocen belfra Kool Moe Dee - cz. II lata 90-te

Niemal trzy miesiące temu opublikowałem na UCTL pierwszą odsłonę zestawienia Emcees z czasów old schoolu dokonanego przez Kool Moe Dee. Dziesięć lat temu ten legendarny artysta hip hopowy pokusił się o podobne podsumowanie MC's z lat 90-tych, które zostało umieszczone w książce Ego Trip's Book Of Rap List. Doprawdy niektóre oceny są interesujące i niespodziewane. Poniżej wypis z dziennika belfra Kool Moe Dee.

Legenda:

• u góry tabeli od lewej strony kolejno: słownictwo, wymowa, kreatywność, oryginalność, wszechstronność, głos, nagrania, prezencja na scenie, zgodność z tematami, nowe rytmy
• pod koniec linijki, a więc z prawej strony, są oceny np. 82 B w wersie dotyczącym Jay-Z. Są one wzorowane na stosowanym w USA systemie ocen. Kool Moe Dee przyznaje punkty w systemie 1-10 za każdą poszczególną umiejętność, następnie podlicza ogólną ilość punktów na 100, a na sam koniec wystawia oceny z kolejnych liter alfabetu, "A" odpowiada szóstce, "B" piątce, itd. Plusy i minusy występują tak jak w Polsce.
• zdjęcie pochodzi z książki Ego Trip: Książka O Rapie autorstwa Saschy Jenkins, Elliotta Jenkinsa, Chairmana Mao, Gabriela Alvareza & Brenta Rolinsa, Kagra 2004, wydanie pierwsze

I Got 5 On It vol. 1

Wzorem jednego z moich ulubionych blogów - T.R.O.Y. Philaflava Blogspot - postanowiłem zapytać kilkoro znajomych o ich ulubione 12", remixy, LP, tracki, teledyski i strony B singli. Wszystko wskazuje na to, że poniższe podsumowania będę systematycznie i sukcesywnie umieszczał na U Call That Love. Na dobry początek krótkie listy ulubieńców wg Setha Richa (Earatik Statik), Ivana Ivesa, Roba Swifta, Milka Dee i Fabio Musty.

Seth Rich (Earatik Statik):

Ulubiona 12" - Pete Rock & C.L. Smooth - T.R.O.Y (They Reminisce Over You)

Ulubiony Remix - Common - Soul By The Pound Remix

Ulubione LP - Public Enemy - Takes A Nation Of Millions To Hold Us Back

Ulubiony Track - Common Sense - I Used To Love H.E.R.

Ulubione Video - Ice Cube - Today Was A Good Day

Ulubiona Strona B - NWA - Straight Outta Compton (b-side Express Yourself)

Ivan Ives:

Ulubiona 12" - D.I.T.C. - Thick

Ulubiony Remix - Ivan Ives - Lay Low Fresh Remix

Ulubione LP - Brian Eno - Music For Airports

Ulubiony Track - Kraftwerk - Radioactivity

Ulubione Video - Nine Inch Nails - The Perfect Drug

Ulubiona Strona B - The Meters - Here Comes The Meter Man (b-side singla Cissy Strut)

Rob Swift:

Ulubiona 12" - Public Enemy - Welcome To The Terrordome

Ulubiony Remix - Organized Konfusion - Stress Large Professor Remix

Ulubione LP - Main Source - Breaking Atoms

Ulubiony Track - Jimi Hendrix - Fire

Ulubione Video - LL Cool J - I'm Bad

Ulubiona Strona B - Main Source feat. Nas, Akinyele & Joe Fatal - Live At The Barbecue (b-side Just Hangin' Out)

Milk Dee:

Ulubiona 12" - Run-DMC - My Adidas

Ulubiony Remix – House Of Pain - Jump Around Pete Rock Remix

Ulubione LP – Wu-Tang Clan - Enter The Wu-Tang: 36 Chambers

Ulubiony Track – Audio Two - I Get The Papers

Ulubione Video - Michael Jackson - Thriller

Ulubiona Strona B – Audio Two - Top Billin' (b-side singla Make It Funky)

Fabio Musta:

Ulubiona 12" - Souls of Mischief - 93' Till Infinity

Ulubiony Remix – J88 - Things You Do Madlib Remix

Ulubione LP – Common – One Day It'll All Make Sense

Ulubiony Track - Showbiz & AG - Spit

Ulubione Video - Slum Village feat. Dwele - Tainted

Ulubiona Strona B – Soundbombing II – Diamond D - When It Pourse It Rains (b-side singla Mos Def - Next Universe; na stronie B znajduje się także utwór Company Flow - Patriotism)

Grandmaster Roc Raida 18.05.1972-19.09.2009

Wczorajszego dnia kultura hip hopowa straciła jednego z największych DJi, Grandmastera Roc Raidę. Notka o śmierci tego wspaniałego turntablisty pojawiła się wczoraj na UCTL lecz należy mu się więcej niż kilka zdań. Oficjalny komunikat o śmierci Rockraidera brzmi następująco:

"Anthony Williams, znany na świecie jako Legendarny Grand Master Roc Raida odszedł niespodziewanie dzisiaj, 19 września 2009 roku. Przeżył przy żonie, trojgu ślicznych córek, matce i przyjaciołom. Raida niedawno miał wypadek podczas mieszanych sztuk walki, czymś co trenował przez kilka lat. Chociaż miał za sobą dwie operacje zakończone sukcesem, został wysłany na leczenie zdrowotne jako pacjent szpitalny i pozostawał w dobrym nastroju w minionych kilku dniach. Poranek rozpoczął się od komplikacji, które spowodowały śmierć. Rodzina prosi o prywatność w tym momencie."

Anthony Williams (ur. 18.05.1972 roku) już jako 10-letni chłopiec odkrył w sobie ogromną pasję do muzyki i gramofonów. Jego największą inspiracją, podobnie jak w przypadku Roba Swifta, był ojciec, związany z Sugar Hill Records. Na drugim miejscu stał Grandmaster Flash, który na początku lat 80.tych ubiegłego wieku stał się ikoną dla wielu młodych pasjonatów hip hopu. W latach 90.tych Roc Raida wraz ze wspomnianym Robertem Aguilarem, Total Eclipsem i Mista Sinistą stworzył najbardziej rozpoznawalne crew turntabslityczne w historii hip hopu - TheX-Ecutioners (oryginalnie założone przez Dr. Butchera, Steve D, Seana C. i Diamonda Jaya pod nazwą The X-Men będące odpowiedzią na Super DJ Clark Kent's Crew). Turntabliści startowali w wielu battlach, a palma pierwszeństwa należy się tutaj właśnie Roc Raiderowi, który w popisowym stylu został mistrzem świata DMC World DJ Championship w 1995 roku. Wcześniejszymi sukcesami DJa było pierwsze miejsce w 1991 roku w As One, drugie w Superman DJ Battle For Supremacy w 1992 oraz drugi stopień na podium w amerykańskich eliminacjach DMC z tego samego roku. Następnie kolektyw postanowił skupić się na produkcji longplayów, zresztą z dużym powodzeniem. Debiutancki longplay crew, X-Pressions z 1997 roku zyskał wysokie noty wśród słuchaczy i krytyków. Największy komercyjny sukces TheX-Ecutioners przypadł wraz z albumem Built From Scratch, który osiągnął łączną sprzedaż ponad 500 tysięcy egzemplarzy przy tym dając złotą płytę. Wraz z sukcesem przyszły podziały, które doprowadziły do odejścia z ekipy Mista Sinisty. Kolejne wydawnictwa płytowe X-Menów nie spotkały się z tak dużym uwielbieniem, aczkolwiek kolektyw w znacznym stopniu przyczynił się do popularyzacji turntablismu na szerszą skalę. Roc Raida uważany jest przez wielu za najciekawszego DJa działającego w ramach tego crew, zresztą nie bezpodstawnie.

W podsumowaniach dotyczących kariery muzycznej Anthonego Williamsa zapomina się, niestety zbyt często, o istotnym wydarzeniu związanym z TV show Saturday Night Live. Roc Raida był pierwszym DJem, który wystąpił w tym programie rozrywkowym udowadniając przy tym jak wielkim jest artystą.

Krótka lekcja historii. Rockraider wydał 5 solowych albumów i 4 mix-cds. Dodatkowo pojawił się na wielu wysoko ocenianych albumach i współpracował z zacnymi producentami i raperami. Dołożył skrecze na m.in. debiucie Fat Joe Represent (Bad Bad Man, I'm A Hit That), Godfellas Show & AG (klasyczny Next Level), pierwszym LP O.C. Word...Life (inny klasyk Time's Up), albumie Wrong Side Of Da Tracks Artifacts (C'mon Wit Da Git Down), The Natural Mic Geronimo (Masta I.C.),  Wild Cowboys Sadat X (The Lump Lump), In 12s We Trust DJ Revolutiona (Dynamic Duo), Capital Punishment Big Punishera (Tres Leches (Triboro Trilogy)), From Where??? Mad Skillza (It's Goin' Down), II DJ Hondy (Roc Raida Intro). Wyprodukował Time For i Got The Flava dla Show & AG, Funky Piano (E Bros), How Ya Want It We Got It (Native Tongues Remix) dla Jungle Brothers, 100 Jewels i H.U.S.T.L.E.R. na Hood Politics IV: Show & Prove Termanologiego czy The Truth z Smif-N-Wesun - Tek & Steele: Reloaded.  Współpracował także z wieloma innymi artystami, również jako koncertowy DJ (przed śmiercią odbywał wspólną trasę z Bustą Rhymesem). Był postacią bardzo szanowaną na scenie hip hopowej i uwielbianą za niesamowite występy na żywo. Mistrz beat jugglingu. Inspiracja dla niejednego artysty. Prawdziwa ikona i legenda.

Śmierć Grandmastera Roc Raidy przyszła niespodziewanie i poruszyła wiele osób. Wielki cios dla środowiska turntablistycznego i jego bliskich.

Spoczywaj w pokoju, w hip hopowym niebie...

Dziennik ocen belfra Kool Moe Dee - cz. I Oldschool

Ego Trip's Book Of Rap Lists zawiera setki, jak nie tysiące wszelkiego rodzaju podsumowań, anegdot, wyliczeń, zagadek itp., etc. Pośród wszystkich historyjek od samego początku zetknięcia się z książką bardzo interesowało mnie niespotykane wręcz zestawienie Emcees jakiego dokonał Kool Moe Dee (na zdjęciu w formie z 2002 roku). Raper na koszulce swojego drugiego LP How Ya Like Me Now z 1987 roku zawarł tabelę z ocenami postawionymi dla większości znanych i ważnych artystów hip hopowych z tamtego okresu. Oczywiście, samemu sobie wystawił najwyższe noty, ale było to do przewidzenia. Poniżej wypis z dziennika belfra Kool Moe Dee.

Legenda:

• u góry tabeli od lewej strony kolejno: słownictwo, wymowa, kreatywność, oryginalność, wszechstronność, głos, nagrania, prezencja na scenie, zgodność z tematami, nowe rytmy
• pod koniec linijki, a więc z prawej strony, są oceny np. 88 B+ w wersie dotyczącym Jazzy Jeffa and The Fresh Prince'a. Są one wzorowane na stosowanym w USA systemie ocen. Kool Moe Dee przyznaje punkty w systemie 1-10 za każdą poszczególną umiejętność, następnie podlicza ogólną ilość punktów na 100, a na sam koniec wystawia oceny z kolejnych liter alfabetu, "A" odpowiada szóstce, "B" piątce, itd. Plusy i minusy występują tak jak w Polsce.
• zdjęcie prezentuje oryginalną koszulkę How Ya Like Me Now, wydanie US z 1987 roku, Jive, nr katalogowy 1079-1-J; fotografia mojego autorstwa.

Run-DMC wprowadzeni do Rock & Roll Hall Of Fame

Powinienem wstydzić się, że tak późno informuję o tym ważnym wydarzeniu na łamach U Call That Love dopiero teraz. W końcu do tej pory tylko Grandmaster Flash and The Furious Five wśród artystów hip hopowych uhonorowani zostali zaszczytem wprowadzenia do Rock & Roll Hall Of Fame.

Ceremonia odbyła się 4 kwietnia w siedzibie Rock & Roll Hall Of Fame w Cleveland (po raz pierwszy od 12 lat). Nominowani oprócz Run-DMC do tego zaszczytu byli Metallica, The Stooges, Jeff Beck, Wanda Jackson, War, Little Anthony and The Imperials i Bobby Womack. Gościem specjalnym podczas gali wieczoru był Eminem (zapis video poniżej), który wprowadził Run-DMC do Rock & Roll Hall Of Fame.



Nie sposób napisać tylko kilka zdań o Run-DMC. Joseph “DJ Run” Simmons (urodzony 11.14.1964), Darryl “D.M.C.” McDaniels (urodzony 31.05, 1964), Jason “Jam Master Jay” Mizell (urodzony 21.01.1965, zmarł 30.10.2002) zmienili obraz kultury hip hopowej i popularnej. Należą się im wielkie słowa uznania, bez nich inaczej wyglądałby hip hop.

Rock And Roll Hall Of Fame - muzeum rock & rolla i Hall of Fame honorująca artystów oraz inne osoby, które w znaczący sposób wnieśli swój wkład w rozwój gatunków muzycznych, mieści się w Cleveland, Ohio (lokalizacja została podyktowana tym, że statystycznie najwięcej amerykańskich zespołów rockowych wywodzi się właśnie z tego stanu). Instytucja ta przydziela nominacje do Hall of Fame następujące grupy:

• Wykonawcy - artyści solowi/grupy, musi być spełniony warunek wydania debiutanckiego albumu co najmniej 25 lat przed wprowadzeniem oraz znaczącego wpływu na rozwój danego gatunku muzycznego
  
• Pionierzy - osoby, które dały podstawy pod rozwój gatunku
• Sidemen - muzycy, którzy byli zatrudniani przez grupy i nagrywali z nimi płyty lub występowali na koncertach lecz nie zostawali stałymi członkami tych zespołów
  
• Inne - tzw. behind scenes, czyli założyciele wytwórni płytowych, autorzy piosenek, DJe, promotorzy

Siedziba oraz muzeum Rock & Roll Hall Of Fame

Nic za friko

Jakiś czas temu obiecałem, że zamieszczę na blogu podsumowanie 2008 roku pod względem wyników sprzedaży płyt w undergroundzie. Niestety, pomimo usilnych starań, nie udało mi się dotrzeć do takich informacji. Jednak udało mi się znaleźć interesujące porównanie dotyczące wykonawców związanych z Babygrande Records (bezpośrednio i pośrednio poprzez dystrybucję płyt). Pod lupę zostały wzięte albumy z okresu 2004-2008. Wszystkie dane pochodzą z 6 listopada ubiegłego roku (świeższych informacji nie znalazłem do tej pory).

1. Alchemist - 1st Infantry
   Data wydania: 29.06.2004
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 178,157
2. Dangerdoom - The Mouse And The Mask
   Data wydania: 10.11.2005
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 170,081
3. The Roots - Rising Down
   Data wydania: 29.04.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 149,118
4. Atmosphere - When Life Gives You Lemons, You Paint That Shit Gold
   Data wydania: 22.04.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 136,394
5. Atmosphere - You Can't Imagine How Much Fun We're Having
   Data wydania: 10.04.2005
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 135,459
6. Prodigy - Return Of The Mack
   Data wydania:  27.03.2007
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 71,944
7. Hi-Tek - Hi-Teknology Vol.2
   Data wydania:  17.10.2006
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 65,875
8. Wu-Tang Meets Indie Culture: Think Differently Music
   Data wydania:  10.18.2005
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 59,133
   
9. Jedi Mind Tricks - Legacy of Blood
   Data wydania: 24.08.2004
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 57,542
10. Brother Ali - The Undisputed Truth
    Data wydania: 10.04.2007
    Sprzedaż do 06.11.2008r.: 55,580
11. DJ Muggs vs. GZA - Grandmasters
    Data wydania: 25.10.2005
    Sprzedaż do 06.11.2008r.: 50,244
12. El-P - I'll Sleep When You're Dead
    Data wydania: 20.03.2007
    Sprzedaż do 06.11.2008r.: 44,023
    
13. Aesop Rock - Fast Cars, Danger, Fire And Knives EP
    Data wydania: 22.02.2005
    Sprzedaż do 06.11.2008r.: 43,815
    
14. J Dilla - Ruff Draft
    Data wydania: 06.03.2007
    Sprzedaż do 06.11.2008r.: 39,145
15. Immortal Technique & DJ Green Lantern - The 3rd world
    Data wydania: 24.06.2008
    Sprzedaż do 06.11.2008r.: 36,985

  
   
  
   
  

Powyższe zestawienie jest nieco zaskakujące, ponieważ kto by się spodziewał, że na pierwszym miejscu znajdzie się producencka płyta Alchemista? Natomiast za prawdziwych zwycięzców można uznać Atmosphere, choć trzeba przyznać, że zarówno oni jak wspomniany beatmaker oraz The Roots od dawna nie należą do ścisłego undergroundu i sceny niezależnej a  powinniśmy ich zaliczać do mainstreamu. Jednak oprócz ich albumów jedynie wydawnictwo Danger Doom - The Mouse And The Mask sprzedało się w nakładzie przekraczającym 100,000 i bez wymienionych płyt zestawienie wyglądałoby naprawdę ubogo.

Ale co mają powiedzieć ci, którzy ponieśli sromotne klęski komercyjne? Poniżej lista albumów, które zupełnie nie sprzedały się.

1. Brooklyn Academy - Bored Of Education
   Data wydania: 02.09.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 519
2. Statik Selektah - Stick 2 The Script
   Data wydania: 21.10.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 633
3. DJ Babu - Duck Season Vol.3
   Data wydania: 28.10.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 789
4. Reks - Grey Hairs
   Data wydania: 22.07.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 972
5. Snowgoons - Black snow
   Data wydania: 24.06.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 1,699
6. Vast Aire - Deuces Wild
   Data wydania: 24.06.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 2,577
7. Termanology - Politics As Usual
   Data wydania: 30.09.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 2,679
8. EMC - The Show
   Data wydania: 26.02.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 5,741
9. Evidence - The Weatherman
   Data wydania: 20.03.2008
   Sprzedaż do 06.11.2008r.: 16,441
10. Murs - Murs For President
    Data wydania: 30.09.2008
    Sprzedaż do 06.11.2008r.: 23,394

   
  
 
  

Spadek sprzedaży płyt jest kolosalny. Obecność na tej liście Termanologiego, Reksa, EMC czy Statika Selektah jest tylko dowodem na to, że w obecnych czasach duże zainteresowanie w sieci nie przekłada się na wyniki sprzedaży albumów. W Polsce ciągle narzekamy na niskie nakłady płyt, a co artyści pochodzący z USA mają powiedzieć? Jeżeli takie mierne wyniki będą się powtarzać a co za tym idzie kryzys będzie stale sie pogłębiał, to nie przyniesie to nic dobrego. Jak to, ktoś kiedyś powiedział "nic za friko". O zaistniałej sytuacji obecnie panującej na rynku można długo się rozwodzić. Ale na to przyjdzie jeszcze czas.

Podsumowanie 2008 roku według legendarnego producenta

DJ Premier przyzwyczaił nas do podawania na początku każdego roku osobistej listy najlepszych albumów, jakie ukazały się w mainstreamie i undergroundzie. Przeważnie jego wybory są szeroko komentowane przez słuchaczy na całym świecie. Opinie o jego top 20 za ubiegły rok są podzielone. Niektórzy nawet posunęli się do stwierdzenia, iż Preemo ma zły gust jeśli chodzi o produkcje hip hopowe. Czy ta lista naprawdę jest o tyle kontrowersyjna, żeby wysuwać takie wnioski? Przekonajcie się sami.

Top 20 albumów wg DJ Premiera za 2008 rok

1. DJ REVOLUTION - KING OF THE DECKS (Duck Down)
2. EVIDENCE - THE LAYOVER EP (Decon)
3. STATIK SELEKTAH - STICK 2 THE SCRIPT (Showoff/Traffic)
4. SCARFACE - EMERITUS (Rap-A-Lot/Asylum)
5. D.I.T.C. presents THE MOVEMENT (D.I.T.C./Traf fic)
6. JAKE ONE - WHITE VAN MUSIC (RHYMESAYERS)
7. EMC - THE SHOW (M3/ TRAFFIC)
8. P BROTHERS - THE GAS (IMPORT)
9. LIL WAYNE - THE CARTER III (CASH MONEY/UNIVERSAL)
10. HELTAH SKELTAH - D.I.R.T.(Da Incredible Rap Duo) (DUCK DOWN)
11. LUDACRIS - THEATER OF THE MIND (DEF JAM/UNIVERSAL)
12. BIG SHUG - OTHER SIDE OF THE GAME (TRAFFIC)
13. TERMANOLOGY - POLITICS AS USUAL (NATURE SOUNDS/EMI)
14. GUILTY SIMPSON - ODE TO THE GHETTO (STONES THROW)
15. Q-TIP - THE RENAISSANCE (MOTOWN/UNIVERSAL)
16. ICE CUBE - RAW FOOTAGE (LENCH MOB/EMI)
17. CRAIG G & MARLEY MARL - OPERATION TAKE BACK HIP HOP (GOOD HANDS)
18. EPMD - WE MEAN BUSINESS (EP RECORDS)
19. 88 KEYS - THE DEATH OF ADAM (DECON)
20. ILL BILL - THE HOUR OF REPRISAL (FAT BEATS)

Wzmianki honorowe (nie zostały umieszczone na liście)

1. GZA - PRO TOOLS
2. REKS - GREY HAIRS
3. DEVIN THE DUDE - LANDING GEAR
4. LARGE PROFESSOR - MAIN SOURCE
5. NAS - UNTITLED
6. PRODIGY - HNIC 2
7. TRICK TRICK - THE VILLIAN
8. YOUNG MAYLAY - THE REAL COAST GUARD
9. THE GAME - L.A.X.
10. BLACK MILK - TRONIC
11. TORAE - DAILY CONVERSATION
12. VAST AIRE - DEUCES WILD
    
    
    

2008 rok pod względem sprzedaży albumów

Poniżej prezentujemy listę najlepiej sprzedających się albumów w mainstreamie w ubiegłym roku. Pierwsze miejsce dla Lil Wayne'a za album Tha Carter III nie jest żadnym zaskoczeniem. Weezy uzyskał za tę płytę 8 nominacji do nagród Grammy i nadal ma szansę na zdobycie potrójnej platyny.

1. Lil Wayne - Tha Carter III
   Data wydania: 10 czerwca
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 1,007,700
   Sprzedaż do 31.12.2008: 2,874,400
   
   
2. T.I. - Paper Trail
   Data wydania: 26 września
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 569,300
   Sprzedaż do 31.12.2008: 1,522,100
   
   
3. Kanye West - 808's & Heartbreaks
   Data wydania: 24 listopada
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 451,300
   Sprzedaż do 31.12.2008: 1,023,900
   
   
4. Rick Ross - Trilla
   Data wydania: 11 marca
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 198,300
   Sprzedaż do 31.12.2008: 709,500
   
   
5. Young Jeezy - The Recession
   Data wydania: 2 września
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 260,500
   Sprzedaż do 31.12.2008: 706,700
   
   
6. The Game - L.A.X.
   Data wydania: 22 sierpnia
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 239,000
   Sprzedaż do 31.12.2008: 633,700
7. 
   Plies - Defintion Of Real
   Data wydania: 10 czerwca
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 214,900
   Sprzedaż do 31.12.2008 :552,800
   
   
8. Ludacris - Theater Of The Mind
   Data wydania: 24 listopada
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 214,100
   Sprzedaż do 31.12.2008: 439,100
   
   
9. Nas - Untitled
   Data wydania: 15 lipca
   Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 187,000
   Sprzedaż do 31.12.2008: 428,600
   
   
10. Snoop Dogg - Ego Trippin' 
    Data wydania: 11 marca
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 136,900
    Sprzedaż do 31.12.2008: 379,000
    
    
11. Three Six Mafia - Last 2 Walk
    Data wydania: 24 czerwca
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 76,900
    Sprzedaż do 31.12.2008: 277,600
    
    
12. Bun B - II Trill
    Data wydania: 20 maja
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 98,300
    Sprzedaż do 31.12.2008: 277,100
    
    
13. G-Unit - Terminate On Sight (T.O.S.)
    Data wydania: 1 lipca
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 101,800
    Sprzedaż do 31.12.2008: 239,700
    
    
14. Webbie - Savage Life 2
    Data wydania: 26 lutego
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 72,800
    Sprzedaż do 31.12.2008: 218,600
    
    
15. David Banner - The Greatest Story Ever Told
    Data wydania: 20 maja
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 51,900
    Sprzedaż do 31.12.2008: 186,100
    
    
16. Nelly - Brass Knuckles
    Data wydania: 16 września
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 114,600
    Sprzedaż do 31.12.2008: 184,600
    
    
17. Ice Cube - Raw Footage
    Data wydania: 19 sierpnia
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 69,760
    Sprzedaż do 31.12.2008: 181,800
    
    
18. The Roots - Rising Down
    Data wydania: 29 kwietnia
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 53,900
    Sprzedaż do 31.12.2008: 155,300
    
    
19. Plies - Da Realist
    Data wydania: 16 grudnia
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 114,600
    Sprzedaż do 31.12.2008: 167,300
    
    
20. Trina - Still Da Baddest
    Data wydania: 12 lutego
    Liczba sprzedanych kopii w pierwszych tygodniu: 46,800
    Sprzedaż do 31.12.2008: 163,200
    
    

      
      

Czwarta rocznica śmierci ODB

Russell Tyrone Jones (15 listopada 1968 – 13 listopada 2004)

ODB, Big Baby Jesus, Sweet Baby Jesus, Dirt McGirt, Dirt Dog, Russell Jones, Osirus, Joe Bananas, Old Dirty Chinese Restaurant, Peanut the Kidnapper. Pod tymi wszystkimi ksywami pojawiał się podczas swojego życia raper bez którego wielu słuchaczy nie potrafiło sobie wyobrazić sobie Wu-Tang Clanu. Ol' Dirty Bastard był jedyny w swoim rodzaju i nadal pozostaje żywy w naszych sercach.

Życie Russella Tyrone'a Jonesa było równie pogmatwane i zwariowane jak jego styl, który sprawiał, że zawsze chciało się słuchać albumów z jego udziałem pomimo tego, iż przeważnie mówił o totalnych głupotach. ODB miał pokaźną listę wykroczeń, które często wynikały z jego własnej głupoty. W 1993 roku został oskarżony o napaść i rabunek, rok później podczas sprzeczki z innym raperem został postrzelony. W 1998 roku został aresztowany za kradzież pary butów wartej $50 z jednego sklepu z sieci Footlocker w Virginia Beach, w stanie Virginia. Podczas szybkiej rozprawy, sędzia nie potrafił zrozumieć tego przestępstwa, ponieważ okazało się, że Russel Jones podczas kradzieży miał przy sobie $500. W lutym 1999 roku został zatrzymany w Californii za DUI (prowadzenie pod wpływem alkoholu) i ... za założoną kamizelkę kuloodporną (USA to dziwny kraj jeśli chodzi o przepisy prawne, dodam, że to była pierwsza osoba, której dotknęły nowe przepisy tego stanu). W 2000 roku uciekł z budynku sądu w Nowym Yorku i przez miesiąc ukrywał się jako zbieg. W 2002 roku podczas swojego pobytu w więzieniu w Nowym Yorku usiłował popełnić samobójstwo. Wyszedł na wolność w 2003 roku. Pomijam specjalnie jego wykroczenia za posiadanie lub bycia pod wpływem narkotyków, ponieważ to było na porządku dziennym u ODB.

Dirt Dog wielokrotnie też miał problemy w swoim życiu rodzinnym. Jego żona, Icelene Jones, często oskarżała go za niepłacenie alimentów na rzecz jego...13-ścioro dzieci. Został też w połowie lat 90.tych oskarżony za napaść na swoją żonę i rabunek.

Ol' Dirty Bastard miał na pieńku również z wieloma raperami. Jak wspomniałem w 1993 roku z powodu jednej sprzeczki został postrzelony. ODB miał też w zwyczaju przerywać koncerty czy ceremonie rozdania nagród. Najsłynniejszym jego wejściem na scenę było przerwanie Grammy Awards w 1998 roku kiedy dowiedział się, że przegrał kategorię Best Rap Album na rzecz Puff Daddy'iego. Jak pokazują fakty, z Russelem Jonesem nie warto było zadzierać. Równie słynnym okazał się jego gościnny występ w utworze Ghetto Superstar Prasa nagranego także przy udziale Myi. Dirt McGirt w chwili powstawania tego kawałka w tym samym studiu i rzekł, że musi pojawić się obok wspomnianego duetu. Efektem było uznanie tego tracka za jeden z najlepszych w 1998 roku.

Russell Jones umarł 13 listopada 2004 roku podczas pobytu w studiu nagrań należącym do Wu-Tang Clanu. Jako przyczynę śmierci podaje się atak serca, który był spowodowany zażyciem dużej ilości kokainy i zmieszaniem jej ze środkiem przeciwbólowym Tramadol, który wtedy ODB przyjmował.

Ol' Dirty Bastard na zawsze pozostanie w naszej pamięci jako raper z niesamowitym i nieobjętym stylem, który był idolem dla wielu ludzi. Po jego śmierci od razu powstały opinie, że bez niego Wu-Tang Clan nigdy już nie odzyska swojej dawnej chwały, co okazało się prawdą. Ostatnim znanym mi zapisem jego koncertu był występ wraz ze swoją ekipą w połowie 2004 roku w San Bernardino.

Spoczywaj w spokoju, w hip hopowym niebie.